“อืม ไปสิ”
ทั้งคู่ยิ้มให้กันแล้วชานยอลก็ก้มลงไปจูบคนตัวเล็กอีกครั้ง สองมือเล็กโอบรอคอแฟนหนุ่มรั้งให้เข้ามาแนบชิดยิ่งกว่าเดิม
เมื่อชานยอลเริ่มเพิ่มอารมณ์ให้เขาด้วยการดูดดึงริมฝีปากล่างแล้วส่งเรียวลิ้นเข้ามาแลกกันอีกครั้ง
ร่างสูงบดเบียดตัวลงมาพร้อมกับมือหนาที่เริ่มไล้วนเข้าไปภายในเสื้อนอนตัวบาง
แบคฮยอนครางออกมาเมื่อชานยอลสัมผัสเบาๆ ที่บริเวณหน้าอก
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขารู้สึกดีทุกครั้งที่ชานยอลสัมผัสเขา
มันอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความรัก
หลายครั้งที่แบคฮยอนเฝ้าถามตัวเองว่าพวกเขามาไกลกันขนาดนี้ได้ยังไง
ถ้าเขาล้มเลิกหรือถอดใจไปกับความรักที่มีให้ชานยอลข้างเดียวเป็นเวลาหลายปีพวกเขาจะมีช่วงเวลาแบบนี้ไหม
แต่แบคฮยอนก็รู้ดีว่านั่นคงเป็นคำถามโลกแตกที่หาคำตอบไม่ได้
เพราะสุดท้ายเขาก็ทำใจให้เลิกรักชานยอลไม่ได้
ต่อให้สุดท้ายชานยอลไม่ได้คิดจะตอบรับความรู้สึกของเขาไว้
เขาก็คงจะรักชานยอลต่อไปอยู่ดี
ไม่มีเหตุผลที่จะหันกลับไปมองอดีตเมื่อทุกวันนี้ความสุขที่พวกเขามีมันมากเกินกว่าที่แบคฮยอนเคยฝันเอาไว้
เขารู้ว่าทุกวันนี้ชานยอลรักเขามากพอและรักมากกว่าใคร
ทุกครั้งที่ตื่นนอนตอนเช้าแล้วมีชานยอลนอนอยู่ข้างๆ
บางวันมันก็ทำให้เขาเผลอน้ำตาไหล ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
สิ่งที่แบคฮยอนคิดและคิดว่าชานยอลก็คงจะคิดเหมือนกัน
คือพวกเขาจะทำทุกวันให้มันดีที่สุดให้ได้
จนถึงวันนึงที่มันไปต่อไม่ไหวจะได้ไม่มีใครคนใดคนหนึ่งต้องเสียใจแค่เพราะยังพยายามกันไม่พอ
“อ่ะ…ชานยอล” เสียงเล็กๆ
ของแบคฮยอนร้องขึ้นเมื่อก้านนิ้วของชานยอลขยับเข้าไปในช่องทางด้านหลัง
และเพียงแค่นั้นก็ทำให้ชานยอลหยุดตัวเองเอาไว้
“ไหวไหม?”
เสียงกระซิบถามอ่อนโยนทำให้แบคฮยอนพยักหน้าเบาๆ
อันที่จริงมันก็ไม่ได้เจ็บมากเท่าครั้งแรกแต่มันก็ไม่ได้เคยชินขนาดนั้น
พอเห็นว่าแบคฮยอนไม่ได้ปฏิเสธอะไรและพยายามผ่อนคลายร่างสูงก็ดันนิ้วของตัวเองเข้าไปภายในก่อนจะเพิ่มจำนวนเข้าไปแล้วชักเข้าออกเบาๆ
“อา.. ชานยอล”
เสียงครางตอบรับทำให้รู้ว่าร่างเล็กเริ่มรู้สึกดีขึ้น
ชานยอลจ่อกายร้อนเข้าไปบริเวณปากทางแล้วกระซิบบอกคนที่อยู่ใต้ร่างอีกครั้ง
“ฉันจะเข้าไปแล้วนะแบคฮยอน”
คนตัวเล็กหลับตาแน่นเมื่อกายร้อนของชานยอลแทรกตัวเข้าไปภายใน เสียงผ่อนลมหายใจของชานยอลดังขึ้นเมื่อมันเข้าไปได้จนสุด
เขานิ่งอยู่แบบนั้นรอให้แบคฮยอนผ่อนคลายก่อนจะค่อยขยับเป็นจังหวะเนิบช้าเพื่อให้ร่างเล็กปรับตัวให้ได้
ร่างหนาก้มตัวลงมาจูบซับน้ำตาตรงปลายหางตาให้คนตัวเล็ก
ก่อนจะเลื่อนใบหน้ามาแลกจูบกันอีกครั้งหนึ่ง เมื่อผ่อนคลายจนความเจ็บปวดหายไปความรู้สึกหวามไหวก็เข้ามาแทนที่
คนตัวเล็กครางดังขึ้นแล้วขยับสะโพกตอบรับสัมผัสของชานยอลที่กระทั้นกายเข้ามา
สองมือบางจับแขนแกร่งเอาไว้เพื่อเป็นหลักยึดระบายอารมณ์เสียวซ่าน
ชานยอลเร่งจังหวะเร็วขึ้นเมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างเริ่มไปด้วยกันได้
เขากระแทกแก่นกายเข้าไปแรงขึ้น เร็วขึ้นจนคนตัวเล็กหายใจไม่เป็นจังหวะ
“อะ… ชานยอล อะ อา…”
ร่างสูงจับแบคฮยอนหันหลังทั้งที่แก่นกายก็ยังคงอยู่ภายใน
คนตัวเล็กพลิกตัวตามอย่างว่าง่ายจังหวะนี้ไม่มีอะไรที่ไม่ได้แล้ว
เมื่ออยู่ในท่าที่พร้อมร่างสูงก็เริ่มซอยต่อไปท่านี้เข้าไปลึกมากกว่าเมื่อกี้ทำให้คนตัวเล็กเริ่มจะไม่ไหว
มือหนาของชานยอลเอื้อมไปด้านหน้าแล้วรูดรั้งแก่นกายของคนตัวเล็กเมื่อเห็นว่าแบคฮยอนเริ่มเด้งสะโพกสวนมาแรงขึ้น
แรงบีบรัดภายในทำให้ร่างสูงขบกรามแน่นจนเป็นสัน เขาเองก็กำลังจะไม่ไหว
“ไปพร้อมกันนะ”
“อะ…อืม…อา ชานยอล”
ชานยอลขยับมือเร็วขึ้นเช่นเดียวกับด้านหลังในที่สุดร่างเล็กก็กระตุกเกร็งตัวสั่น
ชานยอลเห็นอย่างนั้นก็เร่งจังหวะขึ้นก่อนจะเกร็งตัวไปตามกัน
ร่างสูงถอนแก่นกายของตัวเองออกมาจากช่องทางด้านหลัง
แล้วก็ล้มตัวลงไปนอนกอดแบคฮยอนที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงนอนแล้วกดจูบเบาๆ
ที่ข้างแก้มและริมฝีปาก ปัดปอยผมบางให้ออกไปจากใบหน้าแล้วก็ยิ้มถามคนตรงหน้า
กลับไปอ่านกันต่อแล้วอย่าลืมคอมเม้นนะจ้ะที่รัก ^^
http://writer.dek-d.com/iiyogurt/writer/view.php?id=1216355
http://writer.dek-d.com/iiyogurt/writer/view.php?id=1216355
No comments:
Post a Comment