มือเล็กของคยองซูเลื่อนต่ำลงมาจนถึงส่วนอ่อนไหว
ก่อนจะบีบคลึงปลุกเร้าอารมณ์ในกายของร่างสูงผ่านเนื้อผ้ายืดของกางเกงกีฬาด้วยจังหวะที่ทำให้ร่างสูงของคิมจงอินถึงกับผ่อนลมหายใจ
พวกเขายังคงแลกจูบกันอย่างดูดดื่มและดูเหมือนคะแนนนำตอนนี้จะตกอยู่ที่คยองซูเป็นส่วนใหญ่
เมื่อมือเล็กของเขาปลุกความเป็นชายภายใต้เนื้อผ้าของคิมจงอินให้แข็งชันสู้มือของตัวเองได้
คยองซูดึงลิ้นของตัวเองออกมาพัวพันกันด้านนอกก่อนจะละออกมาอย่างเสียดาย
ปลายนิ้วเรียวเล็กคว้าขอบกางเกงรวมถึงชั้นในดึงต่ำลงไปกองอยู่ที่ปลายขาของร่างสูงและทันทีทันใดโพรงปากอุ่นร้อนก็ครอบครองแก่นกายของร่างสูงเอาไว้ด้วยจังหวะที่ทำให้จงอินสูดปากด้วยความพอใจ
จังหวะดูดดุนรุนแรงแทบไม่พักหายใจบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าไม่เพียงแต่เรื่องการโจมตีในสนามเท่านั้นที่คยองซูทำได้ดีจนแทบหาใครเทียบไม่ได้
แต่การโจมตีในเรื่องแบบนี้คนตัวเล็กก็ไม่แพ้ใครเช่นกัน
จังหวะเร่งเร้าที่ทำให้ร่างสูงส่งเสียงครางต่ำออกจากลำคอด้วยความพอใจ
ถูกเปลี่ยนเป็นเนิบช้าเมื่อคยองซูสัมผัสได้ถึงปลายขาของร่างสูงที่เริ่มเกร็งขึ้นตามลำดับจากอารมณ์ที่ใกล้จะปลดปล่อย
เรียวลิ้นเล็กแลบออกมาเลียส่วนปลายที่ปริ่มน้ำใสและชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำลายของตัวเองอย่างช้าๆ
แต่สร้างความเสียวกระสันให้กับจงอินจนต้องสูดปากแทบลืมหายใจ
ดวงตากลมช้อนมองใบหน้าเซ็กซี่ของคนผิวเข้มอย่างท้าทาย เขากระตุกยิ้มที่มุมปากแล้วยักคิ้วให้กับจงอินที่ก้มมองเขาก่อนจะรัวลิ้นที่ส่วนปลายระรัว
ร่างสูงก้มมองดูใบหน้ายั่วยวนของคนตัวเล็กแล้วก็อดที่จะรู้สึกหมั่นไส้ไม่ได้
เขาจับศีรษะของคนตัวเล็กเอาไว้แล้วส่งแก่นกลางลำตัวเข้าไปในโพรงปากอุ่นจนคยองซูถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ
ร่างสูงยักคิ้วกลับคืนไปเช่นกันเมื่อเห็นคยองซูช้อนตาขึ้นมองด้วยความไม่พอใจ
“อา…ค คยองซู”
เสียงครางต่ำดังขึ้นเมื่อจังหวะรูดรั้งรวดเร็วเร่งมาจนถึงช่วงสุดท้าย
จงอินขยับสะโพกเบาๆ รับกับจังหวะริมฝีปากของร่างเล็กที่กำลังปรนเปรอ
ร่างสูงเชิดหน้าขึ้นสูงแล้วปลดปล่อยออกมาเมื่อถึงจุดสุดท้าย
หยดสีขาวไหลเลอะออกมาที่มุมปากในส่วนที่เขาไม่สามารถกลืนเข้าไปจนหมดได้
คยองซูใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากก่อนจะช้อนตาขึ้นมองร่างสูงที่ยังคงหอบหายใจพร้อมกับยิ้ม
“ฉันชนะอีกแล้ว”
“หึ ฉันก็แค่ต่อให้นายก่อนแค่นั้นแหละ”
พูดจบร่างสูงก็คว้าแขนคยองซูขึ้นมาแล้วส่งลิ้นเข้าไปควานหาความสุขอย่างต่อเนื่องทันที
คยองซูเคยคิดว่าตัวเขาเองจูบเก่งแล้วเมื่อเทียบกับคำชื่นชมจากบรรดาแฟนเก่าที่เคยผ่านมา
แต่เมื่อมาเจอคิมจงอินเขาก็คิดว่าตัวเองเริ่มจะต้องคิดใหม่
ร่างสูงมีคุณสมบัติที่ทำให้เขาละลายได้ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่การจูบเท่านั้นก็ทำให้อารมณ์ของเขาเตลิดไปถึงไหนต่อไหน
แต่นั่นแหละ
เขาจะยอมแพ้ไม่ได้ถึงแม้ความรู้สึกจะตีตื้นขึ้นมาจนแทบจะรั้งขาตัวเองให้ยืนเอาไว้ไม่ไหวก็ต้องสู้ต่อไป
คยองซูเขย่งตัวขึ้นแล้ววาดมือโอบรอบคอจงอินเอาไว้เพื่อรับจูบร้อนแรงที่ร่างสูงส่งมาให้จนแทบขาดอากาศหายใจ
จงอินละจากริมฝีปากรูปหัวใจแล้วเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ซอกคอขาว
ลมหายใจอุ่นร้อนที่รดบนผิวเนื้อตามใบหูแค่นั้นก็ทำให้คยองซูรู้สึกคลั่ง
ยิ่งเมื่อมือขวาของร่างสูงเริ่มบีบคลึงที่หน้าอกร่างเล็กก็แอ่นตัวผวาเข้าหามือใหญ่อย่างลืมอาย
มือข้างที่เหลืออยู่ของจงอินสอดเข้าไปในกางเกงแล้วเริ่มบีบคลึงแก่นกายของคนตัวเล็กที่ตอนนี้แข็งตึงและอยากจะออกมาหาอากาศหายใจด้านนอกใจจะขาด
เขาถกกางเกงของคยองซูลงก่อนจะใช้ฝ่ามือรูดรั้งให้ ขบเม้มที่ซอกคอเบาๆ
จนคยองซูส่งเสียงครางด้วยความพอใจ
ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายมาที่ยอดอกที่เริ่มชูชันเป็นติ่งไตขึ้นมาเห็นชัดแม้จะผ่านเนื้อผ้าก็ตาม
“อ๊ะ…จงอิน ตรงนั้น ฮะ…”
คยองซูร้องเรียกชื่อของร่างสูงอย่างพอใจเมื่อลิ้นร้อนของจงอินกำลังดูดเม้มที่ยอดอกก่อนจะรัวลิ้นเข้าใส่
จงอินดันหลังคยองซูเข้าไปจนชิดกับตู้ล็อคเกอร์ด้านหลัง
ก่อนนิ้วเรียวจะยาวกดคลึงที่ช่องทางเบาๆ แล้วแทรกตัวเข้าไป
“อ๊ะ อ๊า.... จงอิน”
คยองซูหลับตาเชิดหน้าด้วยความเสียวซ่านเมื่อนิ้วเรียวหมุนคว้างอยู่ด้านใน
จงอินสอดนิ้วที่สองและสามตามเข้าไปทันทีจนคยองซูถึงกับผวาโอบร่างสูงเอาไว้ก่อนที่จะเริ่มขยับนิ้วเข้าออก
“ร…เร็ว เร็วอีกได้ไหม จงอิน… อ๊ะ อ๊ะ”
ถ้าร้องขอกันขนาดนี้แล้วเขาจะไม่สนองให้ได้อย่างไร
ร่างสูงขยับนิ้วเข้าออกระรัวกระตุ้นจุดไวต่อความรู้สึกด้านในจนคยองซูร้องครางดังขึ้นเรื่อยๆ
ความเสียวที่เกิดขึ้นทำให้คยองซูรู้สึกว่าตัวเขาแทบจะยืนไม่ไหว
หากไม่ได้หลังพิงอยู่กับตู้ล็อคเกอร์และจงอินไม่ได้โอบเอวเขาเอาไว้ก็คงจะร่วงลงไปกองกับพื้นได้ง่ายๆ
“อ๊ะ อ๊า!!”
คนปลดปล่อยออกมาจนเลอะเสื้อกีฬาของจงอินเพราะทนไม่ไหว
ถึงแม้ว่าจงอินจะยังไม่ได้สัมผัสส่วนอ่อนไหวของเขาเลยแต่อย่างใด
จงอินยิ้มที่มุมปากอย่างสาแก่ใจ
“รอบนี้ฉันชนะใช่ไหม?”
“อ๊ะ!!”
ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรกายบางก็ต้องผวาเฮือก เมื่อจู่ๆ
จงอินก็ดึงนิ้วทั้งสามออกมารวดเร็ว ความโหวงไหวในช่องท้องทำให้เผลอแอ่นตัวตามไป
ดวงตาปรือปรอยมองหน้าจงอินราวกับจะร้องขออะไรที่มากกว่านี้และจงอินก็เข้าใจ
ร่างสูงกระตุกยิ้มก่อนที่จะคว้าข้อพับเข่าของคยองซูขึ้นข้างหนึ่งแล้วกดแก่นกายที่แข็งขืนของตัวเองเข้าไปทีเดียวจนมิด
“อ๊า…จงอิน!!”
“อึก…”
ความคับแน่นของช่องทางที่บีบรัดทำให้ร่างสูงถึงกับต้องกัดฟันเอาไว้
เขาแทบจะปลดปล่อยออกมาอีกรอบกับความเสียวซ่านที่สัมผัสได้
ร่างสูงกดกายแช่เอาไว้สักพักเพื่อรอให้คยองซูผ่อนคลาย ก่อนจะค่อยๆ
บดเบียดสะโพกเข้าไปเป็นจังหวะเนิบช้าแต่เน้นจุดกระสัน
“เหนื่อยแล้วหรือไง?”
ถึงแม้จะเสียวแทบขาดใจแต่ก็ยังอดที่จะปากดีไม่ได้
คยองซูยิ้มให้จงอินอย่างท้าทายก่อนจะดันกายของร่างสูงให้เดินถอยหลังไปทั้งๆ
ที่แก่นกายยังเชื่อมติดอยู่กับช่องทาง
“อ๊า/อา”
สองเสียงประสานออกมาพร้อมกันเมื่อคยองซูโถมทิ้งตัวลงไปนั่งทับแก่นกายของจงอินในจังหวะที่บังคับให้ร่างสูงนั่งลงกับม้านั่ง
ท่านี้เข้าไปลึกมากจนคยองซูต้องกัดปากด้วยความกระสัน แต่เพราะไม่อยากแพ้เพราะฉะนั้นเกมส์นี้เขาจะต้องเป็นฝ่ายนำ
ร่างเล็กชันขาคร่อมจงอินเอาไว้ก่อนจะเริ่มขย่มกายเข้าออกเร็วแรงจนเสียงครางดังลั่น
“อ๊ะ ฮะ ดี คยองซู
เร็ว อา อา”
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ จงอิน! จงอิน!” ร่างสูงเองก็ใช่ว่าจะยอมแพ้เด้งสะโพกสวนขึ้นไปอย่างไม่ยอมกัน
ทั้งคู่สบตากันก่อนที่จะแลบลิ้นออกมาเกี่ยวกระหวัดกันจากด้านนอกแล้วเริ่มที่จะจูบกันอย่างร้อนแรงอีกครั้ง
มือเล็กของคยองซูลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังกว้าง
ในขณะที่มือหนาของจงอินสะกิดตุ่มไตแข็งชันของคยองซูเพื่อช่วยเร่งเร้าร่างบางไปอีกทาง
เสียงครวญครางดังลั่นไปทั่วห้องพักนักกีฬาแบบไม่สนใจว่าจะมีใครผ่านไปผ่านมาได้ยินหรือไม่
ตอนนี้เย็นแล้วส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีใครผ่านเข้ามาใช้
แต่ก็อาจจะมีบ้างเหมือนกันที่ใครบางคนจะลืมของเอาไว้แล้วแวะกลับมา
ถึงอย่างนั้นตอนนี้ก็ไม่มีใครคิดจะสนใจอารมณ์ที่ปะทุขึ้นรุนแรงทำให้สองร่างที่นัวเนียกันอยู่นั้นสร้างโลกของตัวเองขึ้นมาใหม่
ในหัวของคยองซูตอนนี้ขาวโพลนคิดอะไรไม่ออกแม้แต่อย่างเดียวนอกจากขย่มให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้
เสียงครางต่ำที่ข้างหูที่บ่งบอกว่าจงอินพอใจยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ของคนตัวเล็กให้สูงขึ้นอีก
“อ๊ะ ฮะ จงอิน…จะ…ม ไม่ ไม่ไหว” ใบหน้าของคยองซูเชิดขึ้นเมื่ออารมณ์ใกล้จะถึงที่หมาย
จงอินไม่รอช้าเขาคว้าสะโพกของคยองซูเอาไว้ก่อนจะอุ้มร่างเล็กลุกขึ้น
คยองซูเอาไว้ขาเกี่ยวเอวของจงอินไว้ทันทีเพราะกลัวจะตกลงไป
มือเล็กโอบรอบคอแกร่งเอาไว้ ก่อนที่จงอินจะสวนแก่นกายเข้าไปแรงๆ อีก 2-3 ที หยาดน้ำสีขาวขุ่นของคนตัวเล็กก็พุ่งออกมาอีกครั้ง
แต่จงอินก็ยังคงไม่หยุด
เขากระแทกย้ำๆ ต่อไป คยองซูซบหน้าลงไปกับบ่าแกร่งรู้สึกแข้งขาสั่นจนแทบยืนไม่ไหว
แต่จังหวะเน้นๆ ที่จงอินยังคงส่งมาก็ทำให้เขาร้องครวญครางเพราะความซ่านเสียวได้
คนตัวสูงอุ้มพาคยองซูเดินไปพิงกับล็อคเกอร์แล้วก็กดกระแทกตัวเองเข้าไป
เสียงดังกึงกังของล็อคเกอร์ผสานกับเสียงครางของคยองซูยิ่งทำให้แรงส่งของจงอินเพิ่มเข้าไปใหญ่
คนตัวเล็กโยกคลอนไปตามแรงกระแทกจากคนตัวใหญ่
กลิ่นเหงื่อผสมกับกลิ่นกายยิ่งปลุกอารมณ์ดิบในชั่วโมงสุดท้ายให้ดียิ่งขึ้นไปอีก
จงอินปล่อยให้คยองซูแล้วพลิกตัวร่างบางหันหลังให้
ก่อนจะยกขาข้างหนึ่งของคนตัวเล็กขึ้น
ก่อนจะสอดใส่แก่นกายของตัวเองเข้าไปอีกครั้งแล้วโหมกายเข้าใส่
สะโพกสอบขยับรัวแรงเช่นเดียวกับคยองซูที่ถึงแม้แทบจะไม่มีแรงยืนอยู่แล้วก็ยังเด้วสะโพกสวนกลับไป
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ จงอิน! ร…เร็ว จะ จะไป… อ๊ะ อ๊า” ร่างสูงกัดฟันแน่น
มือหนาคว้าแก่นกายของคนตัวเล็กเอาไว้แล้วรูดรั้งระรัวเพราะตัวเขาเองก็เริ่มจะรู้สึกไม่ไหว
“อึก ค คยองซู… ไปพร้อมกันนะ อะ
อะ” จังหวะโหมกายสุดท้ายมาพร้อมกับเสียงครวญครางที่ดังราวกับใจจะขาด
จงอินกระแทกกายเข้าใส่เร็วแรงจนคนตัวเล็กแทบจะทรุดกายลงไปกับกอง
ก่อนที่ร่างเล็กจะปลดปล่อยออกมาก่อนเต็มมือใหญ่
แล้วตามด้วยจงอินที่กระแทกกายเข้ามาอีก 2-3 ทีแล้วปลดปล่อยเข้าไปในร่างเล็กจนรู้สึกได้ถึงความเหนียวเหนอะที่ไหลลงมาจากหว่างขา
คยองซูหอบหายใจก่อนจะทรุดกายลงไปกับพื้นทันทีที่ร่างสูงถอนกายออกมา
น้ำสีขาวไหลออกมาตามซอกขาแต่คนตัวเล็กไม่คิดจะสนใจตอนนี้เขาเหนื่อยเกินไป
เหนื่อยเกินกว่าจะพูดอะไรออกมาด้วยซ้ำ
NC อันแสนอ่อนแอของข้า 5555555
full story >> http://goo.gl/XqjSwj