Sunday, June 7, 2015

[OS] PLAY BACK | NC KaiDo





            มือเล็กของคยองซูเลื่อนต่ำลงมาจนถึงส่วนอ่อนไหว ก่อนจะบีบคลึงปลุกเร้าอารมณ์ในกายของร่างสูงผ่านเนื้อผ้ายืดของกางเกงกีฬาด้วยจังหวะที่ทำให้ร่างสูงของคิมจงอินถึงกับผ่อนลมหายใจ พวกเขายังคงแลกจูบกันอย่างดูดดื่มและดูเหมือนคะแนนนำตอนนี้จะตกอยู่ที่คยองซูเป็นส่วนใหญ่ เมื่อมือเล็กของเขาปลุกความเป็นชายภายใต้เนื้อผ้าของคิมจงอินให้แข็งชันสู้มือของตัวเองได้


            คยองซูดึงลิ้นของตัวเองออกมาพัวพันกันด้านนอกก่อนจะละออกมาอย่างเสียดาย ปลายนิ้วเรียวเล็กคว้าขอบกางเกงรวมถึงชั้นในดึงต่ำลงไปกองอยู่ที่ปลายขาของร่างสูงและทันทีทันใดโพรงปากอุ่นร้อนก็ครอบครองแก่นกายของร่างสูงเอาไว้ด้วยจังหวะที่ทำให้จงอินสูดปากด้วยความพอใจ


            จังหวะดูดดุนรุนแรงแทบไม่พักหายใจบ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าไม่เพียงแต่เรื่องการโจมตีในสนามเท่านั้นที่คยองซูทำได้ดีจนแทบหาใครเทียบไม่ได้ แต่การโจมตีในเรื่องแบบนี้คนตัวเล็กก็ไม่แพ้ใครเช่นกัน จังหวะเร่งเร้าที่ทำให้ร่างสูงส่งเสียงครางต่ำออกจากลำคอด้วยความพอใจ ถูกเปลี่ยนเป็นเนิบช้าเมื่อคยองซูสัมผัสได้ถึงปลายขาของร่างสูงที่เริ่มเกร็งขึ้นตามลำดับจากอารมณ์ที่ใกล้จะปลดปล่อย


            เรียวลิ้นเล็กแลบออกมาเลียส่วนปลายที่ปริ่มน้ำใสและชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำลายของตัวเองอย่างช้าๆ แต่สร้างความเสียวกระสันให้กับจงอินจนต้องสูดปากแทบลืมหายใจ ดวงตากลมช้อนมองใบหน้าเซ็กซี่ของคนผิวเข้มอย่างท้าทาย เขากระตุกยิ้มที่มุมปากแล้วยักคิ้วให้กับจงอินที่ก้มมองเขาก่อนจะรัวลิ้นที่ส่วนปลายระรัว


            ร่างสูงก้มมองดูใบหน้ายั่วยวนของคนตัวเล็กแล้วก็อดที่จะรู้สึกหมั่นไส้ไม่ได้ เขาจับศีรษะของคนตัวเล็กเอาไว้แล้วส่งแก่นกลางลำตัวเข้าไปในโพรงปากอุ่นจนคยองซูถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ ร่างสูงยักคิ้วกลับคืนไปเช่นกันเมื่อเห็นคยองซูช้อนตาขึ้นมองด้วยความไม่พอใจ


            “อา…ค คยองซู” เสียงครางต่ำดังขึ้นเมื่อจังหวะรูดรั้งรวดเร็วเร่งมาจนถึงช่วงสุดท้าย จงอินขยับสะโพกเบาๆ รับกับจังหวะริมฝีปากของร่างเล็กที่กำลังปรนเปรอ ร่างสูงเชิดหน้าขึ้นสูงแล้วปลดปล่อยออกมาเมื่อถึงจุดสุดท้าย หยดสีขาวไหลเลอะออกมาที่มุมปากในส่วนที่เขาไม่สามารถกลืนเข้าไปจนหมดได้ คยองซูใช้หลังมือเช็ดริมฝีปากก่อนจะช้อนตาขึ้นมองร่างสูงที่ยังคงหอบหายใจพร้อมกับยิ้ม


            “ฉันชนะอีกแล้ว”


            “หึ ฉันก็แค่ต่อให้นายก่อนแค่นั้นแหละ”


            พูดจบร่างสูงก็คว้าแขนคยองซูขึ้นมาแล้วส่งลิ้นเข้าไปควานหาความสุขอย่างต่อเนื่องทันที คยองซูเคยคิดว่าตัวเขาเองจูบเก่งแล้วเมื่อเทียบกับคำชื่นชมจากบรรดาแฟนเก่าที่เคยผ่านมา แต่เมื่อมาเจอคิมจงอินเขาก็คิดว่าตัวเองเริ่มจะต้องคิดใหม่ ร่างสูงมีคุณสมบัติที่ทำให้เขาละลายได้ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่การจูบเท่านั้นก็ทำให้อารมณ์ของเขาเตลิดไปถึงไหนต่อไหน


            แต่นั่นแหละ เขาจะยอมแพ้ไม่ได้ถึงแม้ความรู้สึกจะตีตื้นขึ้นมาจนแทบจะรั้งขาตัวเองให้ยืนเอาไว้ไม่ไหวก็ต้องสู้ต่อไป คยองซูเขย่งตัวขึ้นแล้ววาดมือโอบรอบคอจงอินเอาไว้เพื่อรับจูบร้อนแรงที่ร่างสูงส่งมาให้จนแทบขาดอากาศหายใจ


            จงอินละจากริมฝีปากรูปหัวใจแล้วเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ซอกคอขาว ลมหายใจอุ่นร้อนที่รดบนผิวเนื้อตามใบหูแค่นั้นก็ทำให้คยองซูรู้สึกคลั่ง ยิ่งเมื่อมือขวาของร่างสูงเริ่มบีบคลึงที่หน้าอกร่างเล็กก็แอ่นตัวผวาเข้าหามือใหญ่อย่างลืมอาย


            มือข้างที่เหลืออยู่ของจงอินสอดเข้าไปในกางเกงแล้วเริ่มบีบคลึงแก่นกายของคนตัวเล็กที่ตอนนี้แข็งตึงและอยากจะออกมาหาอากาศหายใจด้านนอกใจจะขาด เขาถกกางเกงของคยองซูลงก่อนจะใช้ฝ่ามือรูดรั้งให้ ขบเม้มที่ซอกคอเบาๆ จนคยองซูส่งเสียงครางด้วยความพอใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป้าหมายมาที่ยอดอกที่เริ่มชูชันเป็นติ่งไตขึ้นมาเห็นชัดแม้จะผ่านเนื้อผ้าก็ตาม


            “อ๊ะ…จงอิน ตรงนั้น ฮะ…” คยองซูร้องเรียกชื่อของร่างสูงอย่างพอใจเมื่อลิ้นร้อนของจงอินกำลังดูดเม้มที่ยอดอกก่อนจะรัวลิ้นเข้าใส่


            จงอินดันหลังคยองซูเข้าไปจนชิดกับตู้ล็อคเกอร์ด้านหลัง ก่อนนิ้วเรียวจะยาวกดคลึงที่ช่องทางเบาๆ แล้วแทรกตัวเข้าไป


            “อ๊ะ อ๊า.... จงอิน” คยองซูหลับตาเชิดหน้าด้วยความเสียวซ่านเมื่อนิ้วเรียวหมุนคว้างอยู่ด้านใน จงอินสอดนิ้วที่สองและสามตามเข้าไปทันทีจนคยองซูถึงกับผวาโอบร่างสูงเอาไว้ก่อนที่จะเริ่มขยับนิ้วเข้าออก “ร…เร็ว เร็วอีกได้ไหม จงอิน… อ๊ะ อ๊ะ”


            ถ้าร้องขอกันขนาดนี้แล้วเขาจะไม่สนองให้ได้อย่างไร ร่างสูงขยับนิ้วเข้าออกระรัวกระตุ้นจุดไวต่อความรู้สึกด้านในจนคยองซูร้องครางดังขึ้นเรื่อยๆ ความเสียวที่เกิดขึ้นทำให้คยองซูรู้สึกว่าตัวเขาแทบจะยืนไม่ไหว หากไม่ได้หลังพิงอยู่กับตู้ล็อคเกอร์และจงอินไม่ได้โอบเอวเขาเอาไว้ก็คงจะร่วงลงไปกองกับพื้นได้ง่ายๆ


            “อ๊ะ อ๊า!!” คนปลดปล่อยออกมาจนเลอะเสื้อกีฬาของจงอินเพราะทนไม่ไหว ถึงแม้ว่าจงอินจะยังไม่ได้สัมผัสส่วนอ่อนไหวของเขาเลยแต่อย่างใด จงอินยิ้มที่มุมปากอย่างสาแก่ใจ


“รอบนี้ฉันชนะใช่ไหม?”


“อ๊ะ!!” ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไรกายบางก็ต้องผวาเฮือก เมื่อจู่ๆ จงอินก็ดึงนิ้วทั้งสามออกมารวดเร็ว ความโหวงไหวในช่องท้องทำให้เผลอแอ่นตัวตามไป ดวงตาปรือปรอยมองหน้าจงอินราวกับจะร้องขออะไรที่มากกว่านี้และจงอินก็เข้าใจ ร่างสูงกระตุกยิ้มก่อนที่จะคว้าข้อพับเข่าของคยองซูขึ้นข้างหนึ่งแล้วกดแก่นกายที่แข็งขืนของตัวเองเข้าไปทีเดียวจนมิด


            “อ๊า…จงอิน!!”


            “อึก…” ความคับแน่นของช่องทางที่บีบรัดทำให้ร่างสูงถึงกับต้องกัดฟันเอาไว้ เขาแทบจะปลดปล่อยออกมาอีกรอบกับความเสียวซ่านที่สัมผัสได้ ร่างสูงกดกายแช่เอาไว้สักพักเพื่อรอให้คยองซูผ่อนคลาย ก่อนจะค่อยๆ บดเบียดสะโพกเข้าไปเป็นจังหวะเนิบช้าแต่เน้นจุดกระสัน


            “เหนื่อยแล้วหรือไง?” ถึงแม้จะเสียวแทบขาดใจแต่ก็ยังอดที่จะปากดีไม่ได้ คยองซูยิ้มให้จงอินอย่างท้าทายก่อนจะดันกายของร่างสูงให้เดินถอยหลังไปทั้งๆ ที่แก่นกายยังเชื่อมติดอยู่กับช่องทาง


            “อ๊า/อา” สองเสียงประสานออกมาพร้อมกันเมื่อคยองซูโถมทิ้งตัวลงไปนั่งทับแก่นกายของจงอินในจังหวะที่บังคับให้ร่างสูงนั่งลงกับม้านั่ง ท่านี้เข้าไปลึกมากจนคยองซูต้องกัดปากด้วยความกระสัน แต่เพราะไม่อยากแพ้เพราะฉะนั้นเกมส์นี้เขาจะต้องเป็นฝ่ายนำ


            ร่างเล็กชันขาคร่อมจงอินเอาไว้ก่อนจะเริ่มขย่มกายเข้าออกเร็วแรงจนเสียงครางดังลั่น


            “อ๊ะ ฮะ ดี คยองซู เร็ว อา อา”


            “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ จงอิน! จงอิน!” ร่างสูงเองก็ใช่ว่าจะยอมแพ้เด้งสะโพกสวนขึ้นไปอย่างไม่ยอมกัน ทั้งคู่สบตากันก่อนที่จะแลบลิ้นออกมาเกี่ยวกระหวัดกันจากด้านนอกแล้วเริ่มที่จะจูบกันอย่างร้อนแรงอีกครั้ง มือเล็กของคยองซูลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังกว้าง ในขณะที่มือหนาของจงอินสะกิดตุ่มไตแข็งชันของคยองซูเพื่อช่วยเร่งเร้าร่างบางไปอีกทาง


            เสียงครวญครางดังลั่นไปทั่วห้องพักนักกีฬาแบบไม่สนใจว่าจะมีใครผ่านไปผ่านมาได้ยินหรือไม่ ตอนนี้เย็นแล้วส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีใครผ่านเข้ามาใช้ แต่ก็อาจจะมีบ้างเหมือนกันที่ใครบางคนจะลืมของเอาไว้แล้วแวะกลับมา


            ถึงอย่างนั้นตอนนี้ก็ไม่มีใครคิดจะสนใจอารมณ์ที่ปะทุขึ้นรุนแรงทำให้สองร่างที่นัวเนียกันอยู่นั้นสร้างโลกของตัวเองขึ้นมาใหม่ ในหัวของคยองซูตอนนี้ขาวโพลนคิดอะไรไม่ออกแม้แต่อย่างเดียวนอกจากขย่มให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ เสียงครางต่ำที่ข้างหูที่บ่งบอกว่าจงอินพอใจยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ของคนตัวเล็กให้สูงขึ้นอีก


            “อ๊ะ ฮะ จงอิน…จะ…ม ไม่ ไม่ไหว” ใบหน้าของคยองซูเชิดขึ้นเมื่ออารมณ์ใกล้จะถึงที่หมาย จงอินไม่รอช้าเขาคว้าสะโพกของคยองซูเอาไว้ก่อนจะอุ้มร่างเล็กลุกขึ้น คยองซูเอาไว้ขาเกี่ยวเอวของจงอินไว้ทันทีเพราะกลัวจะตกลงไป มือเล็กโอบรอบคอแกร่งเอาไว้ ก่อนที่จงอินจะสวนแก่นกายเข้าไปแรงๆ อีก 2-3 ที หยาดน้ำสีขาวขุ่นของคนตัวเล็กก็พุ่งออกมาอีกครั้ง


            แต่จงอินก็ยังคงไม่หยุด เขากระแทกย้ำๆ ต่อไป คยองซูซบหน้าลงไปกับบ่าแกร่งรู้สึกแข้งขาสั่นจนแทบยืนไม่ไหว แต่จังหวะเน้นๆ ที่จงอินยังคงส่งมาก็ทำให้เขาร้องครวญครางเพราะความซ่านเสียวได้ คนตัวสูงอุ้มพาคยองซูเดินไปพิงกับล็อคเกอร์แล้วก็กดกระแทกตัวเองเข้าไป


            เสียงดังกึงกังของล็อคเกอร์ผสานกับเสียงครางของคยองซูยิ่งทำให้แรงส่งของจงอินเพิ่มเข้าไปใหญ่ คนตัวเล็กโยกคลอนไปตามแรงกระแทกจากคนตัวใหญ่ กลิ่นเหงื่อผสมกับกลิ่นกายยิ่งปลุกอารมณ์ดิบในชั่วโมงสุดท้ายให้ดียิ่งขึ้นไปอีก


            จงอินปล่อยให้คยองซูแล้วพลิกตัวร่างบางหันหลังให้ ก่อนจะยกขาข้างหนึ่งของคนตัวเล็กขึ้น ก่อนจะสอดใส่แก่นกายของตัวเองเข้าไปอีกครั้งแล้วโหมกายเข้าใส่ สะโพกสอบขยับรัวแรงเช่นเดียวกับคยองซูที่ถึงแม้แทบจะไม่มีแรงยืนอยู่แล้วก็ยังเด้วสะโพกสวนกลับไป


            “อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ จงอิน! ร…เร็ว จะ จะไป…  อ๊ะ อ๊า” ร่างสูงกัดฟันแน่น มือหนาคว้าแก่นกายของคนตัวเล็กเอาไว้แล้วรูดรั้งระรัวเพราะตัวเขาเองก็เริ่มจะรู้สึกไม่ไหว


            “อึก ค คยองซู… ไปพร้อมกันนะ อะ อะ” จังหวะโหมกายสุดท้ายมาพร้อมกับเสียงครวญครางที่ดังราวกับใจจะขาด


            จงอินกระแทกกายเข้าใส่เร็วแรงจนคนตัวเล็กแทบจะทรุดกายลงไปกับกอง ก่อนที่ร่างเล็กจะปลดปล่อยออกมาก่อนเต็มมือใหญ่ แล้วตามด้วยจงอินที่กระแทกกายเข้ามาอีก 2-3 ทีแล้วปลดปล่อยเข้าไปในร่างเล็กจนรู้สึกได้ถึงความเหนียวเหนอะที่ไหลลงมาจากหว่างขา



            คยองซูหอบหายใจก่อนจะทรุดกายลงไปกับพื้นทันทีที่ร่างสูงถอนกายออกมา น้ำสีขาวไหลออกมาตามซอกขาแต่คนตัวเล็กไม่คิดจะสนใจตอนนี้เขาเหนื่อยเกินไป เหนื่อยเกินกว่าจะพูดอะไรออกมาด้วยซ้ำ










NC อันแสนอ่อนแอของข้า 5555555
full story >> http://goo.gl/XqjSwj